• 0.63577200_1331151850_imagefor_2.jpg
  • 0.84534600_1331151860_imagefor_2.jpg
SZKOŁA GIMNASTYKA PROGRAM GIMNASTYKI

Program Gimnastyki Korekcyjnej

Łukasz Stoliński

INNOWACJA PEDAGOGICZNA


GIMNASTYKA KOREKCYJNO – KOMPENSACYJNA

Od Terapii Manualnej do zdrowego kręgosłupa...

I i II etap edukacyjny

Szkoła podstawowa klasy I – III oraz IV - VI

SKIERNIEWICE 2007

SPIS TREŚCI

1. Charakterystyka programu......................................................................... 3

2. Cele ćwiczeń korekcyjno – kompensacyjnych w oparciu o terapię

manualną.................................................................................................... 6

3. Procedury osiągania celów........................................................................ 7

4. Zadania szkoły w zakresie gimnastyki korekcyjno – kompensacyjnej..... 8

5. Warunki do prowadzenia zajęć................................................................. 8

6. Treści kształcenia i wychowania.............................................................. 9

7. Zakres przekazywanej wiedzy................................................................. 11

8. Podstawowe osiągnięcia w korygowaniu wad postawy i usprawnieniu

ruchowym po I i II etapie edukacyjnym.................................................. 13

9. Ocena korekcji wad postawy................................................................... 14

10. Piśmiennictwo....................................................................................... 14

1. Charakterystyka programu

Program gimnastyki korekcyjno – kompensacyjnej opracowany jest w oparciu o podstawę programową w-f klas IV –VI oraz podstawę programową nauczania zintegrowanego klas I – III. Został również przygotowany w oparciu o bazę szkoły, potrzeby indywidualnego korygowania wad postawy u uczniów w zależności od wielkości tej wady oraz współpracy z rodzicami tych dzieci w celu wyjaśnienia potrzeby większej aktywności ruchowej dzieci z wadami postawy. Także w celu opracowania zestawów ćwiczeń jakie uczeń pod okiem opiekuna będzie wykonywał w domu i dzięki temu jeszcze skuteczniej wpływał na poprawę swojej sylwetki. Jest skierowany do uczniów, którzy nie wymagają jeszcze postępowania operacyjnego, ale jest już potrzeba postępowania rehabilitacyjnego.

Na początku, zaraz po rozpoczęciu kolejnego roku szkolnego, przychodzące do szkoły dzieci będą badane przez fizjoterapeutów i oceniana będzie postawa ciała wszystkich dzieci rozpoczynających nowy rok szkolny. Wszystkie badania będą odbywały się w obecności rodziców badanego dziecka na terenie ZSSO Skierniewice. Następnie, jeśli zostanie stwierdzona u dziecka jakaś wada, która może się pogłębić i przynieść w przyszłości negatywne skutki, po rozmowie z rodzicami będzie ustalany darmowy cykl zabiegów terapii manualnej, po którym dziecko będzie kierowane na zajęcia gimnastyki korekcyjnej. Jeżeli rodzic nie wyrazi zgody na wykonanie zabiegów terapii manualnej, nie będzie ona przeprowadzona u danego dziecka. Będzie ono wówczas kierowane na zajęcia gimnastyki korekcyjnej bez korekcji wady. To jednak sprawi, że proces naprawczy będzie wydłużony lub nawet w niektórych przypadkach niemożliwy. Zabiegi terapii manualnej, czyli działania za pomocą dłoni terapeuty, będą wykonywane w sposób bezbolesny i nie zagrażający zdrowiu oraz bezpieczeństwu dziecka. Jeśli nie będzie potrzeby korekcji, uczeń u którego stwierdzono wadę, będzie od razu kierowany na zajęcia gimnastyki korekcyjnej. Te dzieci, które nie będą miały żadnych wad nie będą musiały uczestniczyć w zajęciach gimnastyki korekcyjnej. Zgodnie z zasadą tego programu, trzeba najpierw zdiagnozować dziecko, następnie nastawić poszczególne stawy wymagające korekcji tak aby mogły one funkcjonować w sposób prawidłowy, a dopiero później wzmacniać określone grupy mięśniowe. Wyniki wszystkich badań będą zapisywane w specjanlnie do tego celu przygotowanych kartach diagnostycznych – kartach badania postawy dziecka – i przechowywane na terenie ZSSO. Będzie tam również informacja czy dane dziecko zostało poddane zabiegom terapii manualnej czy też nie.

Realizacja programu powinna przebiegać w cyklu rocznym obejmującym cotygodniowo 2 jednostki lekcyjne tj. 2 x 45 min. dla każdej grupy dzieci, czyli ok. 80 godzin rocznie, co daje ok. 240 godzin w trzyletnim cyklu kształcenia.

Grupy dzieci klas I – III powinny składać się z maksymalnie 12 osób. Jeśli ilość dzieci z wadami postawy w danej klasie będzie większa, nauczyciel lub dyrektor ma prawo zezwolić na prowadzenie zajęć z większą ilością dzieci. W klasach starszych IV – VI liczba osób nie powinna być większa niż 10, natomiast liczba godzin gimnastyki korekcyjnej powinna wynosić od 1 do 2 w tygodniu dla danej grupy dzieci. Program opracowany jest zarówno dla I etapu edukacyjnego, jak i dla II etapu, przy czym w klasach IV – VI zwiększa się jedynie ilość powtórzeń poszczególnych ćwiczeń. Realizacja programu dla klas IV – VI powinna obejmować co najmniej 1 godzinę w tygodniu, w cyklu rocznym ok. 40 godzin, co daje 120 godzin w całym trzyletnim cyklu kształcenia.

Program jest przeznaczony do realizacji przede wszystkim w najmłodszych klasach tj. I – III ze względu na „złoty wiek motoryczności oraz rozwoju”, do którego dzieci w tym okresie się zaliczają, a także dla klas IV – VI ze względu na możliwość kontynuowania wyrabiania w sobie określonych nawyków ruchowych, czyli nauki przyjmowania prawidłowej postawy ciała, co będzie zapobiegało dalszemu rozwojowi wad postawy u dzieci.Zajęcia będą także dawały możliwość ogólnego wzmocnienia gorsetu mięśniowego u ciągle wzrastającej młodzieży. Program zawiera także inne zagadnienia edukacji prozdrowotnej, które mogą być indywidualnie realizowane w gronie rodzinnym.

Program został opracowany ze względu na coraz większe problemy zdrowotne dzieci oraz nowe możliwości jakie daje w obecnych czasach terapia manualna – chiropraktyka czy osteopatia – w zapobieganiu rozwojowi wad postawy u dzieci. Wszystkie te nazwy obejmują działania manualne – ręczne, które są coraz lepiej poznane, a dzięki temu skuteczniejsze i bezpieczniejsze. Nowe osiągnięcia naukowe procentują propagowaniem nowych możliwości w leczeniu wad postawy.

Przykładowo Dr. Ackermann ze Szwecji, specjalista w dziedzinie chiropraktyki uważa, że podstawą zdrowia jest zdrowy kręgosłup, który poddawany zabiegom terapii manualnej (tu chiropraktyki) zostaje nastawiony i przywracana jest fizjologiczna ruchomość poszczególnych jego elementów. Uważa iż już dzieci 6-letnie powinny być poddawane takim zabiegom ze względu na dużą ich skuteczność i wczesną diagnozę stanu pacjenta.

Podobnie uważają inni specjaliści z dziedziny osteopatii tj. Friedhelm Becker i Hans de Jong z Instytutu Osteopatii i Integracji Funkcjonalnej z Niemiec. Ich zdaniem po pierwsze nie ma możliwości zredukowania wady postawy, kiedy problem jest już strukturalny, czyli utrwalony. Dzieje się tak przeważnie po ukończeniu procesu wzrostowego, wada utrwala się. Przeważnie nie dotyczy to dzieci, które cały czas rozwijają się i naszym zadaniem jest umożliwić im to, aby ich rozwój przebiegał prawidłowo. Właśnie dlatego tak ważne jest jak najwcześniejsze zdiagnozowanie problemu i rozpoczęta terapia, która przywróci prawidłową ruchomość stawów. Dopiero wtedy możliwe jest efektywne wykonywanie ćwiczeń.

Nie trudno zauważyć, że coraz większa liczba dzieci zaczynających naukę w szkole ma już stwierdzone wcześniej wady postawy lub rozbieżności w prawidłowej budowie i funkcjonowaniu poszczególnych elementów ciała. Bardzo duży problem stanowi tu nadwaga bądź już otyłość, która w coraz większym stopniu dotyka dzieci. Wynika z braku ruchu i nieodpowiedniej diety dziecka, która w okresie szkolnym jest bardzo ważna ze względu na okres wzrostowy. Oczywiście najważniejszym aspektem tego programu są wady postawy ciała, które mają wiele różnych przyczyn. Na podstawie wyników badań przeprowadzonych w ostatnich latach w Polsce przyjmuje się ok. 30 % młodzieży posiada poważne problemy zdrowotne dotyczące narządu ruchu. Wady postawy ciała u dzieci i młodzieży to ogólnospołeczny problem współczesnego świata. Cywilizacja niesie coraz więcej uwarunkowań działających destrukcyjnie na funkcję kręgosłupa. Diagnoza postawy dziecka w wieku przedszkolnym i szkolnym może skutecznie zapobiec pogłębianiu się wady, co stwarza możliwość wczesnego ich korygowania.

Przyczyny powstawania wad są bardzo złożone i zależą od wielu czynników. Największa grupa wad obejmuje wady nabyte tzw. „błędy postawy”. Ich przyczyn upatrujemy w trzech sferach czynników, które są następujące:

q  Czynniki środowiskowe, gdzie za główny czynnik etiologiczny uznaje się niską aktywność ruchową dzieci. Ma to związek z długotrwałym siedzącym trybem życia i brakiem ćwiczeń śródlekcyjnych. Zaliczyć tu również można: noszenie w ręce teczki z książkami, nie ergonomiczne meble w szkole i w domu, złe oświetlenie i wiele innych.

q  Czynniki morfologiczne – tu przyczyną jest dystonia mięśniowa (osłabienie) – jedne grupy mięśni ulegają napięciu i skróceniu, a drugie rozciągnięciu i osłabieniu. To wszystko z biegiem czasu doprowadza do przykurczy w stawach, co w konsekwencji przekształca się z wady funkcjonalnej w strukturalną.

q  Czynniki fizjologiczne wynikające z chorób współistniejących u dzieci. Poprzez różne choroby występujące u dzieci, które ograniczają funkcjonowanie poszczególnych narządów i układów, nauczyły się one automatycznie przyjmować nieprawidłową postawę ciała.

Należy stwierdzić, że w/w wady, nie zauważone i w odpowiednim momencie nie skorygowane, natężają się w miarę dojrzewania i dorastania dziecka. Nie korygowane w porę mogą doprowadzić do trwałych zniekształceń, a w konsekwencji nawet do kalectwa.

Wynika z tego, że osoby z wadami postawy ciała powinny profilaktycznie dbać o swoje zdrowie i sprawność fizyczną poprzez wzmożone ćwiczenia wykonywane pod kontrolą fachowców i rekreację ruchową, ze względu na progresję zmian w budowie i funkcjonowaniu ich organizmu w całym okresie wzrostowym i rozwojowym. Dziecko, u którego stwierdzona została wada postawy, musi przez cały okres swojego wzrostu ćwiczyć, wzmacniać swój gorset mięśniowy, a także okresowo poddawać się zabiegom terapii manualnej i tylko w ten sposób jest w stanie zapobiegać rozwojowi wady. Oczywiście musi samo tego chcieć i rozumieć potrzebę takiej aktywności.

W efekcie pracy wg programu „Od terapii Manualnej do zdrowego kręgosłupa” uczeń powinien być przygotowany do samodzielnej oceny własnej sylwetki, przyjmowania pozycji odciążających kręgosłup podczas codziennych czynności, a także mieć możliwość zdrowego rozwoju fizycznego i psychicznego dzięki korekcji wad postawy poprzez zabiegi terapii manualnej.


2. Cele ćwiczeń korekcyjno – kompensacyjnych w oparciu o terapię manualną i ćwiczenia w środowisku wodnym

  1. Szerzenie edukacji zdrowotnej w zakresie zdrowego stylu życia, ze szczególnym uwzględnieniem warunków właściwego kształtowania się i utrzymania prawidłowej postawy ciała
  2. Upowszechnienie masowej, przesiewowej diagnostyki w celu wczesnego wykrycia nieprawidłowości w kształtowaniu się postawy ciała
  3. Upowszechnienie uczestnictwa dzieci w ćwiczeniach korekcyjno – kompensacyjnych
  4. Korekcja istniejących wad postawy poprzez zastosowanie indywidualnie dobranych zabiegów terapii manualnej – przywrócenie prawidłowej funkcjonalności i ruchomości stawów kręgosłupa oraz stawów obwodowych
  5. Dalsza korekcja wad poprzez indywidualnie dobrane ćwiczenia korekcyjne
  6. Doprowadzenie sprawności fizycznej dziecka do stanu uznanego za prawidłowy .
  7. Poprawienie zaburzeń w rozwoju motoryczności, podniesienie ogólnej sprawności wydolności organizmu dziecka poprzez ćwiczenia kształtujące, oddechowe i wytrzymałościowe, oraz zabawy i gry ruchowe z elementami ćwiczeń korekcyjnych dla danej wady
  8. Zapobieganie powstawaniu zaburzeń statyki ciała oraz wyrównywanie niedoboru ruchu dzieci z odchyleniami w stanie zdrowia lub rozwoju, które ograniczają ich udział w obowiązujących zajęciach wychowania fizycznego lub w których ćwiczenia fizyczne są istotnym elementem ich leczenia lub korekcji
  9. Kształtowanie odruchu prawidłowej postawy
  10. Zapobieganie pogłębianiu się wad postawy dzięki unikaniu pozycji powodujących progresywność wad podczas wykonywania codziennych czynności
  11. Wzmacnianie gorsetu mięśniowego
  12. Wdrożenie do rekreacji ruchowej
  13. Uświadomienie dziecku i rodzicom istniejącej wady i wynikających zagrożeń z zaistniałej sytuacji
  14. Współpraca z rodzicami w celu rozwiązania w jak największym stopniu problemów wynikających ze złej statyki ciała
  15. Opanowanie przez dziecko i jego środowisko opiekuńcze wiedzy i umiejętności dotyczących spraw jego zdrowia związanych z wadą

3. Procedury osiągania celów

Stosowanie zasad nauczania: aktywności, poglądowości, systematyczności, stopniowania trudności, przystępności i indywidualizacji zadań, stopniowania trudności

  1. Odpowiedni dobór metod i form prowadzenia zajęć, dostosowany do możliwości i wieku dziecka:
  • częste stosowanie metody zabawowo-naśladowczej oraz bezpośredniej celowości ruchu dla dzieci w pierwszym okresie edukacyjnym,
  • stopniowe wprowadzenie metody zadaniowo-ścisłej i bezpośredniej celowości ruchu na zajęciach z grupą dzieci starszych,
  • stosowanie metody ruchowej ekspresji twórczej we wszystkich grupach wiekowych w formie fragmentów zajęć,
  • wprowadzanie metody problemowej na zajęciach z dziećmi najdłużej uczęszczającymi na zajęcia.
  1. Zastosowanie urozmaiconych i oryginalnych form ćwiczeń, środków dydaktycznych, przyrządów i przyborów.
  2. Dobór ćwiczeń ściśle dostosowany do indywidualnych potrzeb dziecka i określonej wady postawy.
  3. Uwzględnienie motywacji i upodobań dziecka w czasie doboru ćwiczeń.
  4. Zwracanie szczególnej uwagi na dokładne odwzorowywanie ćwiczeń, gdyż źle wykonywane nie dają zamierzonego efektu rehabilitacyjnego, a w konsekwencji mogą pogłębiać istniejącą wadę dziecka.
  1. Ścisła współpraca nauczyciela w-f z rodzicami, pielęgniarką szkolną, fizjoterapeutą oraz wychowawcami.
  2. Wyzwalanie radości u dzieci w czasie zajęć, a także poza nimi eksponowanie ich osiągnięć i postępów.
  3. Wytworzenie miłej i przyjaznej atmosfery podczas zajęć.

4. Zadania szkoły w zakresie gimnastyki korekcyjno – kompensacyjnej w I i II etapie edukacyjnym

  1. Wspomaganie harmonijnego rozwoju uczniów.
  2. Stymulowanie i umożliwienie uczniom podejmowania aktywności ruchowej na rzecz kształtowania prawidłowej postawy ciała.
  3. Stworzenie jak najlepszych warunków pracy uczniów i wyrabianie nawyków higieniczno - zdrowotnych.
  4. Dokonywanie oceny postawy ciała i poziomu sprawności fizycznej uczniów różnymi metodami fizjoterapeutycznymi wraz z monitorowaniem rozwoju psychomotorycznego.
  5. Współpraca i stały kontakt z fizjoterapeutą w celu umożliwienia osiągania przez dzieci jak najlepszych efektów terapii.
  6. Nadzór nad higieną nauczania i odżywianiem szkolnym.
  7. Ścisła współpraca z rodzicami - rozmowy, instruktaż odnośnie trybu życia dziecka z wadą postawy, lekcje pokazowe (pielęgniarka szkolna, nauczyciel w-f, fizjoterapeuci, terapeuci manualni).
  8. Umożliwienie uczestnictwa w zajęciach gimnastyki korekcyjnej wszystkim uczniom z wadami postawy w wieku szkolnym.
  9. Umożliwienie systematycznego prowadzenia zajęć gimnastyki korekcyjnej przez fizjoterapeutę w odpowiednim wymiarze godzin, zapewniającym możliwość korygowania danej wady.
  10. Zaangażowanie wszystkich pracowników pedagogicznych szkoły na rzecz przeciwdziałania wadom postawy - ćwiczenia śródlekcyjne, pogadanki na lekcjach wychowawczych, zwrócenie uwagi na postawę podczas siedzenia w ławkach szkolnych, sposób noszenia tornistrów, dobór obuwia, a także na sposób poruszania się po korytarzu i podczas rywalizacji sportowej.

5. Warunki do prowadzenia zajęć

  1. Szkolny gabinet lekarski ze stołem rehabilitacyjnym, w celu stosowania zabiegów terapii manualnej,
  2. Sala korekcyjna o wymiarach 13,2 x 6 m z drabinkami korekcyjnymi oraz matami rehabilitacyjnymi, w celu umożliwienia uczniom poruszania się boso po sali.

6.   Treści kształcenia i wychowania

Ogólne treści kształcenia:

  1. Zapoznanie się z dokumentacją i przegląd skierowań.
  2. Terapia manualna w obecności rodziców dotycząca konkretnej wady postawy ciała.
  3. Omówienie przyczyn powstawania wad postawy, skutków i sposobów zapobiegania.
  4. Ćwiczenia orientacyjno – porządkowe.
  5. Gry i zabawy z elementami ćwiczeń korekcyjnych.
  6. Nauka podstawowych sposobów poruszania się w grach i zabawach ruchowych.
  7. Nauka podstawowych pozycji wyjściowych i końcowych do ćwiczeń.
  8. Przyjmowanie prawidłowej postawy w pozycjach wyjściowych do ćwiczeń.
  9. Ćwiczenia zwiększające ruchomość w stawach obręczy barkowej i biodrowej.
  10. Nauka prawidłowego oddychania torem piersiowym, brzusznym i mieszanym.
  11. Wzmacnianie odcinkowe mm grzbietu,
  12. Ćwiczenia na piłkach rehabilitacyjnych gumowych - ćwiczenia rozciągające mm piersiowych, mm brzucha, mm najszerszych grzbietu, mm prostownika grzbietu m. dźwigacza łopatki, prostowników stopy, m. płaszczkowatego, mm kulszowo-goleniowych i łydki,  zginaczy biodra, m. biodrowo-lędźwiowego, mm bocznej ściany tułowia, przywodzicieli biodra,
  13. Wzmacnianie odcinkowe mm brzucha.
  14. Ćwiczenia rozciągające mm kulszowo - goleniowe.
  15. Przyjmowanie prawidłowej postawy na sygnał - gry i zabawy.
  16. Ćwiczenia napięcia mm o zwiększonej intensywności i ilości powtórzeń.
  17. Rozciąganie mm odcinka lędźwiowego kręgosłupa.
  18. Ćwiczenia kończyn dolnych i stóp.
  19. Ćwiczenia wzmacniające mm grzbietu, brzucha, pośladków, kończyn dolnych i stóp wg inwencji uczniów pod kontrolą nauczyciela.
  20. Ćwiczenia o zwiększonej intensywności z zastosowaniem obciążeń lub oporu (mm klatki piersiowej, brzucha, grzbietu, pośladków).
  21. Ćwiczenia wykonywane w formie obwodów stacyjnych.
  22. Ćwiczenia elongacyjne i antygrawitacyjne.
  23. Kontrola i samokontrola przyjmowania prawidłowej postawy podczas wykonywania ćwiczeń.
  24. Utrwalenie nawyku przyjmowania prawidłowej postawy
  25. Ćwiczenia oddechowe służące poprawie ruchomości i kształtu klatki piersiowej.
  26. Instruktaże na okres wakacyjny i ferii zimowych, zalecenia domowe.
  27. Systematyczna współpraca z pielęgniarką szkolną, fizjoterapeutą,  rodzicami i wychowawcami dzieci objętych gimnastyką korekcyjną.

Treści kształcenia dotyczące konkretnej wady postawy:

  1. Plecy okrągłe:

wzmacnianie mm karku, grzbietu odcinka piersiowego oraz mm ściągających łopatki,

rozciąganie mm piersiowych oraz zębatych przednich,

zwiększanie ruchomości kręgosłupa,

  1. Plecy wklęsłe:

wzmacnianie mm pośladków, brzucha i kulszowo-goleniowych,

rozciąganie mm grzbietu odcinka lędźwiowego i zginaczy stawu biodrowego,

wzmacnianie mm oddechowych,

  1. Plecy wklęsło-okrągłe:

wzmacnianie mm brzucha, karku, pośladków, mm ściągających łopatki, grzbietu odcinka piersiowego,

rozciąganie mm piersiowych i biodrowo-lędźwiowych.

  1. Plecy płaskie:

wszechstronne wzmacnianie mm grzbietu,

wzmacnianie mm brzucha.

  1. Boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza):

ćwiczenia elongacyjne i napięcia mm posturalnych,

wzmacnianie mm grzbietu odcinka piersiowego, karku, pośladków, brzucha oraz mm przykręgosłupowych,

rozciąganie mm piersiowych, czworobocznych lędźwi oraz prostownika grzbietu w odcinku lędźwiowym,

  1. Zniekształcenia klatki piersiowej:

indywidualne ćwiczenia oddechowe w różnych pozycjach wyjściowych,

  1. Płaskostopie:

wzmacnianie mm zginaczy podeszwowych, piszczelowych, trójgłowego łydki, strzałkowego długiego oraz mm krótkich stopy,

ćwiczenia chwytne stóp.

7. Zakres przekazywanej wiedzy

  1. Zasady bezpieczeństwa i organizacji wszelkich zajęć ruchowych, przede wszystkich zajęć gimnastyki korekcyjnej.
  2. Zasady używania przyborów i sprzętu rehabilitacyjnego.
  3. Sposób udzielania pomocy w sytuacjach zagrażających zdrowiu.
  4. Zapoznanie z regulaminem sali korekcyjnej.
  5. Samoobrona, samodyscyplina, asekuracja i samoasekuracja podczas wykonywania ćwiczeń, podczas zbiórki oraz zabaw i gier ruchowych.
  6. Wpływ ruchu i ćwiczeń korekcyjnych na zapobieganie i korekcję wad postawy.
  7. Samoocena rozwoju fizycznego, sprawności ruchowej, jak również swojej postawy.
  8. Stosunek do kolegów i koleżanek podczas lekcji i poza nimi.
  9. Określenie rytmu pracy serca w spoczynku i po wysiłku, a także walory zdrowotne aktywności ruchowej.
  10. Organizowanie i zabezpieczanie miejsca zajęć ruchowych, w tym gier i zabaw.
  11. Zasady współdziałania w parach i w grupie podczas wykonywania ćwiczeń korekcyjnych oraz zabaw i gier ruchowych.
  12. Wady postawy.
  13. Przyczyny występowania wad postawy i zapobieganie im.
  14. Zapoznanie się z ćwiczeniami wpływającymi na korygowanie indywidualnej wady postawy.
  15. Wpływ ćwiczeń gimnastycznych i strechingu rozpoczętych w młodym wieku na zrównoważenie napięć mięśniowych w układzie

kostno - mięśniowo - więzadłowym.

  1. Zapoznanie się z wpływem terapii manualnej na korygowanie konkretnej wady.
  2. Wpływ systematyczności i dokładności na regresję patologicznych zmian w budowie własnej sylwetki.
  3. Zasady wpływy prawidłowo przyjmowanych pozycji wyjściowych do ćwiczeń i zabaw korekcyjnych.
  4. Samorealizacja zestawów ćwiczeń w domu indywidualnie dobranych dla każdego ucznia.
  5. Pokonanie własnych słabości podczas wykonywania ćwiczeń korekcyjnych.
  6. Autokorekcja własnej sylwetki podczas ćwiczeń, a także podczas

wykonywania codziennych czynności w wolnym czasie.

  1. Otwartość na wszechstronny rozwój fizyczny, na różne formy rekreacji ruchowej.
  2. Wpływ przyjmowania patologicznej postawy ciała podczas najczęściej wykonywanych czynności przez dzieci: pracy przy komputerze, a także podczas oglądania telewizji.
  3. Wpływ otyłości na możliwość dalszego rozwoju wad postawy.
  4. Wpływ zasad żywienia na zdrowie i rozwój fizyczny dzieci i młodzieży przede wszystkim w fazie wzrostu kostnego.
  5. Wypoczynek czynny i bierny i jego wpływ na młody organizm.
  6. Dobór ubioru do ćwiczeń korekcyjnych.
  7. Dbałość o czystość skóry.
  8. Znaczenie i wymogi higieniczne odzieży sportowej.
  9. Znaczenie hartowania organizmu.

8. Podstawowe osiągnięcia w korygowaniu wad postawy i usprawnieniu ruchowym po I i II etapie edukacyjnym

  • zna swoje ciało i jego potrzeby,
  • zna potrzebę zastosowania terapii manualnej w celu skorygowania wady postawy,
  • zauważa potrzebę systematycznych ćwiczeń korekcyjnych ze względu na możliwość poprawy dysproporcji w budowie własnej sylwetki,
  • rozumie potrzebą opanowania umiejętności przyjmowania postawy skorygowanej,
  • przestrzega higieny pracy, wypoczynku i zabawy,
  • rozumie znaczenie dbania o własne zdrowie,
  • umie reagować na proste komendy,
  • współpracuje z nauczycielem podczas zajęć,
  • chętnie wykonuje ćwiczenia ruchowe,
  • umie wykonać dobrze metodycznie ćwiczenia korekcyjne ,
  • rozwija swoją sprawność fizyczną,
  • zachowuje zasady bezpieczeństwa podczas zajęć ruchowych bez względu na środowisko w jakim się znajduje podczas podejmowania aktywności ruchowej,
  • prawidłowo wykorzystuje swoje ciało w czynnościach praktycznych,
  • umie wykonać wiele ćwiczeń rozwijających go fizycznie i sprawiających przyjemność,
  • potrafi ocenić własne możliwości,
  • umie pokonać strach przed wykonaniem trudniejszego ćwiczenia,
  • chętnie pomaga innym, którzy potrzebują pomocy,
  • chętnie uczestniczy w zabawach ruchowych respektując ich zasady,
  • umie dokonać autokorekty własnej postawy przed lustrem,
  • zna terminologię poznanych ćwiczeń,
  • wykazuje postępy w korygowaniu swej postawy ciała jako potwierdzenie celowości prowadzonych zajęć,
  • zna sposoby zapobiegania wadom postawy i stosuje je w życiu codziennym,
  • zna i umie ocenić poziom własnych umiejętności motorycznych.


9. Ocena korekcji wad postawy

Ocena rezultatów oddziaływania korekcyjnego dzięki ćwiczeniom powadzonym na sali oraz terapii manualnej jest możliwa tylko i wyłącznie, jeśli uczeń na zajęcia korekcyjne uczęszcza systematycznie i sumiennie wykonuje żądane zadania. Pod koniec każdego roku szkolnego dokonywane będzie kolejne badanie postawy ciała. Wyniki będą zapisywane w indywidualnych kartach oceny ucznia, do wglądu dla dyrekcji, rodziców, a także uprawnionych do tego osób. Kolejne badania będą zawierały te same wskaźniki pomiarowe, jakie zawiera główna karta oceny postawy ucznia sporządzona przez szkolnego nauczyciela – fizjoterapeutę i przeprowadzona przed przystąpieniem uczęszczania ucznia na zajęcia gimnastyki korekcyjnej.

10. Piśmiennictwo

  1. Sławomir Owczarek, Marian Bondarowicz  - „Zabawy i gry ruchowe w gimnastyce korekcyjnej”;  WSiP S.A. Warszawa 1997;
  2. Sławomir Owczarek - „Atlas ćwiczeń korekcyjnych”; WSiP S.A. Warszawa 1998;
  3. Andrzej Rakowski – „Kręgosłup w stresie”; GWP Gdańsk 2003
  4. Pod redakcją Jerzego Kiwerskiego – „Rehabilitacja medyczna”;

Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 2005;

  1. Tadeusz Kasperczyk – „Wady postawy ciała”;      Kasper s.c. Kraków 2001;
  2. Adam Bochenek, Michał Reicher – „Anatomia człowieka” Tom I, V; Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 2002;
  3. Brian R. Mulligan – “Terapia manualna”; Zdrowie dla wszystkich Kraków 2006;
  4. Friedhelm Becker, Hans de Jong – „Funkcjonalna Osteopatia I Integracja”; Funktionelle Integration Skript 2-2005;
  5. Maria Kutzner – Kozińska, Kazimiera Wlaźnik – „Gimnastyka korekcyjna dla dzieci 6-10 letnich”; WSiP Warszawa 1995;
  6. Trześniowski Roman – „Zabawy i gry ruchowe”; 1995;
  7. Tadeusz Kasperczyk - „Ćwiczenia korektywne z elementami rehabilitacji”; AWF Kraków 1980;
  8. W. Dega, A. Senger (red.) – „Ortopedia i rehabilitacja”; PZWL Warszawa 1996;
  9. Wilh P. Ackermann – „Chiropraktyka ukierunkowana. Diagnoza i Technika; Wydawnictwo Natura Medica Poznań 1997;
  10. Pod redakcją Andrzeja Zębatego – „Kinezyterapia” Tom II; Wydawnictwo „Kasper” Sp. z o.o. Kraków 2003;
  11. ZARZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ z dnia 19 listopada 1996 r. w sprawie zasad organizowania przez szkoły i placówki publiczne gimnastyki korekcyjnej oraz nadobowiązkowych zajęć z wychowania fizycznego.
  12. Grzegorz Kowalczyk - Autorski program gimnastyki korekcyjnej dla uczniów szkoły podstawowej - Szkoła Podstawowa w Zbąszynku